Winstanley ve Marx

Hobbes,
bilincin, politik geleneğin ve cumhuriyetçi erdemin dilinin yerine, iştahın,
çıkarın ve rasyonalitenin dilini koyar. Bahsedilen ikinci dili, ilk dilin yol
açtığı sorunlara dönük bilimsel bir çözüm olarak gören Hobbes, bu noktada
püritenizme kayar. Marx ise kutsal kabul edilen yurttaşın politik “şiir”i ile
onun yeni doğan burjuva sınıfı olarak sahip olduğu alelade çıkarlar arasındaki